Навіны » Беларусь » 12 чэрвеня 2009 а 12⁵⁴

З Еўрапрайду вярнуўся беларускі ўдзельнік. Аўтарская публікацыя Алега Грубіча (+фота)

Адтрубілі горны трох прайдаў за апошні месяц: 16 траўня — Славянскі ў Маскве, 16 траўня — Балтыйскі ў Рызе, 6 чэрвеня — Эўрапрайд у Цюрыху. А наперадзе лета, вольнае ад забабонаў, звад і злосьці. Ва ўсялякім разе, на час,калі праводзяцца сьвяты гонару, адкрытасьці і добрага настрою.

Немажліва пабудова талерантнага грамадзтва без пабудовы грамадзянскае супольнасьці. Без пазбаўленьня ад фобій і нораваў пячорнага чалавека не зможаш вольна дыхаць, пры гэтым і вольна думаць. Цярпеньне, цярпеньне і руплівая праца над сабой у першую чаргу, потым ужо з атачэньнем. «Цярпеньне — выдатная якасьць, але жыцьцё занадта кароткае, каб доўга трываць» — згадваюцца вядомыя словы Абу–ль–Фараджы. Беларускія сэксуальныя меншасьці занадта доўга цярпелі кпіны і ганебныя артыкулы Імпэрыі Зла, юрыдычную адмену перасьледу гомасэксуалаў, але насаджэньне штампаў, навешваньне ярлыкоў і пляўкі з штурхалямі ад дыктатараў і тым хто ім супрацьстаіць, а часам, як даказвае апошнія падзеі, і ад сваіх паплечнікаў і аднадумцаў.

Крытыкаваць можа кожны, і я б нават сказаў — абавязаны. Але, крытыка павінна быць канструктыўнай і абгрунтаванай. Тое самае і аб контр–маніфэстацыях. Калі супраць Славянскага Прайду ў Маскве азьвярэлыя «лужкоўскія» ўлады кінулі АМАП, калі шалёныя старухі–сэктанткі і фантастычна юродзівыя прадстаўнікі шавіністычна–клерыкальнага толку, гатовыя крыжамі і харугвамі адсекчы башку, пры гэтым заклікая пана Езуса пакараць сьмерцю «гамасэкаў» — гэта называецца контр–аргумэнтамі?! Калі ў Рызе, арганізацыя чарговых «абаронцаў айчыны» выводзіць нацыстаў,гопнікаў і малалетак, гатовых зрабіць жульен з удзельнікаў Балтыйскага Прайду — гэта называецца контр–аргумэнт?!

Некалькі дзясяткаў удзельнікаў Славянскага Прайда, каля 1000 чалавек, якія наважыліся сабрацца ў гамафобнае Рызе, і каля 50000 удзельнікаў галоўнае падзеі года эўрапейскіх рухаў сэксуальных меншасьцяў — ЭўраПрайд 2009 у Цюрыху. Безумоўна, фармат, мэты і задачы трох прайдаў былі розныя, але сутнасьць адна — правы чалавека, правы асобы. «Гей–раўнапраўе без кампрамісаў» — дэвіз, які сымбалізаваў Slavic Pride. «Human rights — are my pride» — арганізатары і ўдзельнікі з трох балтыйскіх краін — Латвіі, Летувы і Эстоніі, а таксама госьці з Эўропы, Бразыліі і ЗША заклікалі насельніцтва Балтыі быць талерантнымі і цярплівымі да сваіх суграмадзянаў. Гуканьне вясны адбылося, рэзананс, які выклікалі гэтыя дзьве падзеі пераацаніць цяжка — нараджаюцца дыскусіі, спрэчкі, але толькі ў цывілізаваных дыскусіях нараджаецца ісьціна. Згодна Арыстоцелю, менавіта сьмешныя звычкі людзей робяць жыцьцё прыемным і злучаюць грамадзтва.

 «Your rights are my rights» — Эўрапрайд у Цюрыху. І гэта ня толькі відовішча карнавала–шэсьця, парада роўнасьці, радасьці і шчасьця. Гэта таксама 5 тыдняў розных мерапрыемстваў, якія былі поўныя разнастайнасьці — гэта быў дэвіз арганізатараў з самага пачатку. Урэшце, ён быў, безумоўна, дасягнуты. 218 арганізацый прынялі ўдзел у мерапрыемствах. Яны складаліся з 70 фірмаў, 51 культурных арганізацый, з 51 партыі. Усе квіткі на спартовыя, культурныя сустрэчы, як іх называлі «Гарачы травень» былі распрададзены. Больш за 300 спартоўцаў з усяе Швэйцарыі і Эўропы змагаліся за мэдалі. У палітычных дыскусіях быў разгледзены шырокі спэктр меркаваньняў па пытаньнях шлюбу, усынаўленьні дзяцей, партнэрства. Вельмі цікавая канфэрэнцыя «Вясёлка сям′і — разнастайнасьці кіраваньня», якая праходзіла на Першым эканамічным форуме геяў і лесьбіянак у Швэйцарыі.

А што да парада, дык гэта было насамрэч фантастычнае відовішча. Цюрых — самы вялікі горад на паўночным усходзе Швэйцарыі, адміністрацыйны цэнтар кантону Цюрых, на рацэ Лімат і Цюрыхскім возеры, у ім жыве каля 1 млн. чалавек і напярэдадні парада з раніцы 6 чэрвеня ўвесь горад быў ахоплены атмасфэрай радасьці і сьвята. Без патасных словаў, насамрэч, было сьвята. З самае раніцы на галоўных вуліцах Цюрыха луналі 3 сьцягі: Швэйцарыі, герб Кантону Цюрыха і вясёлкавы сьцяг ЛГБТ–супольнасьці, нават на трамваях і аўтобусах было бачна вясёлкавыя сьцягі. І каля 100 вялікіх вясёлкавых зорак лунала над горадам. Гэта быў самы вялікі й самы маляўнічы гей–парад у Цюрыху.

Тым ня менш, як азначалі арганізатары гэта, першым чынам, палітычная дэманстрацыя на прызнаньне, памяркоўнасьць і супраць дыскрымінацыі, разбурэньне табу і гвалта па прыкмеце сэксуальнае арыентацыі. Яшчэ адным дывізам шэсьця былі словы Celebrating 40 Years with Pridе. Гонар за сваю краіну, за ўсіх грамадзянаў Эўропы выказала мэр горада Цюрых, адкрытая лесьбіянка, 48–гадовая спадарыня Корын Маўх. “Мы павінны падзякаваць людзям з Цюрыха і ўсёй Швэйцарыі за іх адкрытасьць і прызнаньне, чаго, нажаль, так не хапае некаторым краінам Эўропы, асабліва ўсходнім. Парад адбыўся ў самым цэнтры Цюрыха па правым баку Цюрыхскага возера па Münsterhof, Stadthausquai і Stadthausanlage. Надвор′е абяцалі пахмурнае, але ў 12 гадзін зазьзяла сонца і амаль да канца парада не зьнікала. У 15 гадзін, пасьля ганаровага пераразаньня стужкі пачалося шэсьце…дзесяткі тысячаў людзей, 25 грузавікоў, 25 плятформаў і госьці з 80 краін сьвету.

Дождж які паліў неўзабаве пасьля таго як людзі пачалі зьбірацца ля вялікай сцэны ў цэнтры горада не перашкодзіў людзям весяліцца, танчыць, размаўляць, знаёміцца і проста жыць, жыць вольнымі, сьветлымі і шчасьлівымі. Чаго й нам жадаю!

У гэты вечар на сцэне ля старога гораду гралі знакамітыя DJ са Швэцыі, Швэйцарыі, Італіі, Гішпаніі, Нямеччыны і ЗША, дзе свае прамовы казалі спадарыня Корын Маўх (Corinne Mauch), відэапаведамленьне ад палітыка і публіцыста Даніэля Кон Бэндыт (Daniel Cohn Bendit) і малдаўскай праваабаронцы Мікаэлы Копот (Mihaela Copot), а калі пачало цямнець, то жыхары Цюрыха і госьці НеСталіцы разбрыліся па клюбах і кавярнях, каб у наступным годзе зноў сустрэцца ў Варшаве на Эўрапрайдзе 2010.

Аўтар артыкулу: Алег Грубіч

 Надрукаваць  Адаслаць спасылку сябру  Атрымаць копію  Камэнтары